Avatar filmiyle ilgili olarak yapacağım tek bir eleştiri var. İlk fragmanları gördüğümden beridir hissettiğim bir mesele bu. Filmin konusu bana ve daha bir çok kişiye aynı Disneyp yapımı Pocahontas'ı hatırlattı. Bir kaşif, yerlilerin elindeki hazinelere susamış arkadaşlarıyla bu topraklara gelir ve yerli kabilenin reisinin kızına aşık olur. Bu aşk ona doğa sevgisini de öğretir. Sonunda esas oğlan taraf değiştirir.

Bu kadar tesadüf raslantı mı diye araştırdığımda James Cameron'un bu bahsettiğim çizgi filmden etkilendiğini kendi ağzından okudum. Herhalde doğrudur.

Aslında herşeye rağmen çok güçlü bir konu olduğunu hissettim. Ayrıca kesinlikle çocuk filmi eleştirisi yapanlara katılmadığımı. Çünkü her ne kadar olumlu bitse de, çok fazla, kayıp veriliyor ve gösterilen acılar bir çocuk filmi olamayacağı kadar büyük, sahici.

Ayrıca senaryodaki bazı şeyler gerçekten çok hoşuma gitti. Mesela Jake'in gerçek bedeninin Neytiri ile karşılaşması, Jake ile Quaritch'in son dövüşünün bağlantı ünitesi yanında olması ve Quaritch'in bunu koz olarak kullanması, Trudy'nin taraf değiştirmesi senaryodaki hoş ayrıntılardı.

Sizce konunun bu kadar işlenmiş ve her sahnenin önceden tahmin edilebilecek nitelikte olması filmin bir eksisi midir? Soruyorum, çünkü konuştuğum bir kısım insanlar da görsel olarak bu kadar yeni şeyin deneneceği bir filmde seyirciyi yormamak için konunun böyle olmasını artı sayıyorlardı...